Survivor 50, κεφάλαιο 9: Πλοίο που βουλιάζει
Τα πάντα για το 9ο επεισόδιο της πανηγυρικής 50ης σεζόν, παίχτη προς παίχτη.
Οι πάρα πολλές σκέψεις και απόψεις για το Survivor συνεχίζονται.
Spoilers για το ένατο επεισόδιο, εξετάζοντας τα highlights και τη θέση στην οποία βρίσκεται κάθε ένας από τους 11 παίχτες.
Μερικές σκέψεις για ένα από τα πιο ‘...τελοσπάντων’ επεισόδια του σύγχρονου Survivor πριν πάμε σε σημειώσεις ανά παίχτη, καθώς πλέον μπαίνουμε στο ζουμί της σεζόν – εκείνο το σημείο δηλαδή όπου παραδοσιακά η Σιρί αποφασίζει ποια άτομα θα πάνε μαζί της στην τελική 6άδα.
Σχεδόν αστειεύομαι, αλλά νομίζω πως όντως ισχύει, και ίσως περισσότερο από ποτέ. Ή ίσως η σειρά να έχει καταφέρει πια να απεικονίζει αποτελεσματικά ένα under the radar στρατηγικό και social παιχνίδι, σαν αυτό που κάνει η Σιρί. Είναι ευτυχές που μες στον ορυμαγδό από twists και καλεσμένους και παίχτες που 100% παίζουν για το screen time, υπάρχει όντως ουσιώδης χρόνος για το είδος του παιχνιδιού αυτού. Κι αυτό όντως τους το δίνω, τα καλά να τα λέμε.
Εδώ έχουμε μια συγκλονιστική περίπτωση παιχνιδιού από τη μέση. Έγραφα στα προηγούμενα κείμενα πως η σέκτα των ρεπουμπλικάνων στόχευε το ‘middle’ χωρίς να καταλαβαίνει πως στην πραγματικότητα αυτό δεν ήταν το middle αλλά η αντίπαλη συμμαχία. Το αληθινό middle είναι φυσικά η Σιρί κι ο Όζι, που πάρα πολύ σωστά εκτελούν μία από την μία, μία από την άλλη, μέχρι να αποδεκατιστούν όλες οι πλευρές.
Σε αυτό το επεισόδιο είδαμε τον Κρίστιαν και την Έμιλι πολύ σωστά να καταλαβαίνουν πως ο Όζι είναι το πραγματικό middle… και το άτομο στο οποίο πήγαν να το πουν ήταν η Σιρί! Τι αδιανόητη μαγεία είναι αυτή;
Υπάρχει μια άποψη που έχει αρχίσει να κυριαρχεί στις τάξεις του fandom, που λέει πως η Σιρί καταφέρνει να φτάνει πάντα τόσο βαθιά στο παιχνίδι επειδή δεν είναι απειλή για να κερδίσει challenge κι άρα όλοι ξέρουν ότι μπορούν να την κόψουν τελευταία στιγμή.
Η άποψη αυτή είναι παταγώδης ανοησία.
Κατά πρώτον, ποτέ δεν ξέρεις ποιος μπορεί να κερδίσει τι ανά πάσα στιγμή. Ένα challenge χρειάζεται. Στο Australia vs the World η Σιρί έφτασε στη φωτιά και δεν ήταν μακριά από το να τα καταφέρει. Στην σεζόν 49 το τελευταίο immunity το κέρδισε η Μπλε Σόφι, που δεν είχε φτάσει ούτε καν κοντά να κερδίσει άλλο. Ποτέ δεν ξέρεις! Και στο Traitors που την άφησαν να φτάσει βαθιά ποια ήταν η δικαιολογία εκεί; Αυτό απλά δεν ισχύει – η Σιρί φτάνει βαθιά γιατί όλοι την θέλουν εκεί.
Το οποίο με φέρνει στο δεύτερο λογικό σφάλμα αυτού του σκεπτικού, το οποίο για να ισχύει θα έπρεπε η Σιρί να είναι κάποια αδύναμη παίχτρια που δεν επηρεάζει την έκβαση του παιχνιδιού, άρα είναι “τσάμπα ψήφος” να την έχεις μαζί σου. Κάτι που φυσικά είναι θεμελιώδες misread της κατάστασης: Η Σιρί είναι, αντιθέτως, η πιο επικίνδυνη παίχτρια του κάθε παιχνιδιού, επειδή οι πάντες νομίζουν πως είναι ασφαλείς μαζί της και το αποτέλεσμα είναι να λήξει το παιχνίδι των περισσότερων παιχτών της σεζόν. Όπως συνέβη με την Κρίσι και τον Κόουτς, όπως συνέβη και με τον Κρίστιαν. Αυτή είναι πάντα που αποφασίζει, και η μαγεία της είναι πως κάνει τους Τζόναθαν να νομίζουν πως οι αποφάσεις είναι δικές τους.
Η Τζένα Λιούις κι η Σαβάνα το clockαραν αυτό νωρίς, και η επιβράβευσή τους είναι ότι έγιναν τα δύο πρώτα άτομα που έφυγαν από το παιχνίδι.
Σε άλλα νέα, και μιλώντας για τον Κρίστιαν, μου φάνηκε πολύ μεγάλο fail το πιο πρόσφατο twist. Υπάρχει κάτι ενδιαφέρον στην ευρύτερη ιδέα του (το “μια ψήφος ήδη μέσα” σε θετική και αρνητική εκδοχή) αλλά η τιμωρία εδώ είναι τόσο άνισα καταδικαστική που δεν καταλαβαίνω τι θα μπορούσε να κάνει ο Κρίστιαν σε εκείνο το σημείο. Καλύτερα ο πάπυρος να έλεγε «αν χάσεις αποχωρείς επί τόπου χωρίς να πεις αντίο» όπως γίνεται στο Devil’s Plan. Πιο τίμιο θα ήταν!
Κι αυτό δεν πιάνει καν την ιδεολογική μου ένσταση, που έχει να κάνει με το κόνσεπτ του «ψηφίζεις για τον εαυτό σου». Είναι πάρα πολλά τα θεμελιώδη κομμάτια του Survivor που στηρίζονται πάνω στην ιδέα πως ένας παίχτης ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να ψηφίσει για τον εαυτό του: Το ότι στα final 3 όποιο άτομο κερδίσει το immunity στην ουσία διαλέγει ποιον θα πάρει μαζί του στον τελικό. Οι κανόνες του revote μετά από ισοψηφία, και πριν πάμε σε rocks. Αυτά τα πράγματα βασίζονται στον #1 κανόνα: Δεν μπορείς να ψηφίσεις για τον εαυτό σου.
Γενικώς το μίσησα όλο αυτό: O Κρίστιαν είχε κάνει εν τέλει ένα μάλλον κακό παιχνίδι με πολλά λάθη και εδώ και κάποιες βδομάδες μου ήταν εμφανές πως θα έφευγε κάπου σε αυτό το σημείο. Αυτό το ντεσαβαντάζ ήταν το αντίστοιχο του να παγιδεύεις μια μύγα σε κόλλα και μετά να περνάς από πάνω της με τανκ που ξερνάει φλόγες.
Πάμε τώρα μια ματιά ανά παίχτη όπως πάντα, καθώς μένουμε με 10.
Έμιλι: Ήταν φανταστικό το επεισόδιο με το ρύζι. Η Έμιλι να είναι σε φάση “μαλάκα τι κάνει η μπούμερ με το ρύζι λολ” κι η Σιρί να κρατιέται για να μην της πει “άσε με κοριτσάκι μου σε παρακαλώ”. Εγώ προσωπικά αν μου μαγείρευε ρυζάκι η Σιρί με τα χεράκια της το τελευταίο που θα έκανα θα ήταν να διαμαρτυρηθώ! (Αν και μου φάνηκε όντως πολύ λολ.) Σε κάθε περίπτωση, αυτό το επεισόδιο νομίζω μπήκε, εκτός επειδή διασκεδαστικό, και για να υπογραμμίσει τους λόγους που το nerd alliance έχει μετρημένες μέρες.
Κρίστιαν: Μου άρεσε που ήταν εμφανώς τσαντισμένος στο tribal με όλη αυτή τη γελοιότητα που του έλαχε, κι αυτό ένα επεισόδιο μετά την ατάκα «δε ξέρω αν οι φανς βέβαια ψήφισαν για ΑΥΤΟ το twist» που είχε πει την προηγούμενη βδομάδα. Τελοσπάντων, ο Κρίστιαν ήρθε στη σεζόν έχοντας νομίζω ως πρώτο στόχο το να κάνει καλή τηλεόραση και δευτερευόντως το να κερδίσει, και υπό αυτή την έννοια, πέτυχε. Εξακολουθεί να είναι αναίτιο το πώς ακριβώς έφυγε.
Όζι: Άλλη μια εβδομάδα που κάποια άτομα αρχίζουν να ξυπνάνε και να τον στοχεύουν, μόνο για να τον σώσει η Σιρί. Έχω τρομερή περιέργεια για το ποιο θα είναι το payoff αυτής της σχέσης. Εντύπωσή μου είναι πάντως ότι το edit κρατά μια θετική, όσο και ανάλαφρα χιουμοριστική στάση απέναντι στον Όζι: Ξέρει πως κάνει λάθη κι έχει αδυναμίες, κάνει τις γκάφες του, αλλά είναι πάντα τρομερά αφοσιωμένος και πιστός στο να ακολουθεί ντιρεκτίβες για να το πώς να διορθώσει μια κατάσταση.
Όμπρι: …είναι επίσης εκεί; Εδώ είχαμε ένα θριαμβευτικό confessional όπου η Όμπρι έκανε συμμαχία με τον Τζόναθαν για να αποστασιοποιηθεί από τα nerds, μια σωστή κίνηση, και υποθέτω πετυχημένη. Εξακολουθεί να πηγαίνει σε νεκρά. Αλλά υποθέτω δεν είναι στους άμεσους στόχους κανενός.
Ρίζο: Ήρεμο επεισόδιο, αλλά το edit του ψιλο-χρέωσε την ψήφο στον Κρίστιαν – ήταν η τελευταία αποφασιστική φωνή που ακούσαμε να λέει «δεν παίζει να διώξουμε την Έμιλι, ο Κρίστιαν ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΨΗΦΟ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΝΙΩΣΤΕ ΛΙΓΟ».
Ρικ: Γέλασα που βιάστηκε να ρίξει τον κουβά του στο challenge για να πάρει για λίγο τη θέση του Τζεφ και να περιγράψει τη δοκιμασία. Προφανής επόμενος host ίσως;; Μιας που το ανέφερα, με το challenge πέρασα πολύ καλά, και γέλασα. Δε νομίζω ότι πρόσθεσε κάτι όντως ουσιαστικό το ‘side bet’ (δεν ρίσκαρε κανείς τίποτα οπότε τι είδους bet ήταν αυτό;) αλλά είχε πλάκα να βλέπουμε τον Τζεφ να παλεύει και όσο περνά η ώρα να τσιρίζει σε φάση «τι ΕΙΝΑΙ αυτό το πράγμα;;;;» την ώρα που παίζει μοντάζ με μερικές από τις πιο επιθετικές του περιγραφές από το παρελθόν. Με κουράζει γενικά ο Τζεφ ως κεντρικός χαρακτήρας του Survivor (αντί για απλώς παρουσιαστής) αλλά εδώ το διασκέδασα! Όσο για τον Ρικ, κάπως δεν κατάλαβα γιατί ήταν οι πάντες τόσο έξαλλοι μαζί του μετά το θέατρο του προηγούμενου επεισοδίου, αν ήταν στο Αυστραλέζικο Survivor όλοι αυτοί δηλαδή πώς θα αντιδρούσαν, θα έφευγαν από το tribal κλαίγοντας; Τελοσπάντων, κι ο Ρικ τελειωμένος είναι πάντως ως προς το θέμα νίκης, αλλά νομίζω δε θα είναι ο επόμενος που θα φύγει.
Σιρί: Τα είπαμε. Εξακολουθώ να μην πιστεύω σε νίκη της, κυρίως γιατί δεν θέλω πια να ζω απογοητεύσεις στη ζωή μου, αλλά το god tier παιχνίδι της δεν αμφισβητείται. Από όσους παίχτες είναι ακόμα ζωντανοί έχει μακράν το πιο υπέρλαμπρα θετικό και μεγάλο edit, το οποίο με κάνει να πιστεύω πως είτε κερδίζει ο Όζι είτε όποιο άτομο την διώξει. (Που μπορεί και πάλι να είναι ο Όζι!)
Στέφανι: Σε αυτό το σημείο είμαι ψιλο-σίγουρος ότι θα είναι ένα από τα άτομα που θα φύγουν σε επόμενο διπλό/τριπλό boot.
Τζο: Γέλασα με τον Τζο σε αυτό το επεισόδιο! Όταν έκανε τον Ρικ, η Σιρί είχε ψοφήσει στο γέλιο, και νομίζω άξουαλι τον συμπαθεί. Νομίζω όταν ο Τζο είναι μακριά από τύπους σαν τον Ντέιβιντ από την σεζόν του, ή κάτι Κόουτς και Τζόναθαν, είναι καλός τύπος. Δε θα μου έκανε τρομερή εντύπωση αν έρθει και δέσει κάπως με την πλευρά Σιρί/Ρίζο/Τίφανι, καθώς στο περιορισμένο του edit τον έχουμε δει να έρχεται σε συνεννόηση μαζί τους ή έστω η πλευρά εκείνη να αφιερώνει χρόνο και στρατηγική στο πώς θα χειριστεί τον Τζο.
Τζόναθαν: Όλο και πιο ξεκάθαρο villain edit. Σε αυτό το επεισόδιο, ξαπλωμένος σε όλο του το douchebag μεγαλείο, άρχισε να απαριθμεί τα κεφάλια που πήρε στη διάρκεια της σεζόν και τα οποία θα παρουσιάσει στο τελικό tribal. Όλα αυτά είναι άτομα που έχει κάψει, και τα οποία μπορούν να κάνουν claim κι άλλοι, με πιο κρυφό στρατηγικό παιχνίδι. Τώρα δηλαδή, αυτό που πήγε στο τέλος να επιστρέψει στον Κρίστιαν το shot in the dark του; Ότι τι; Μια πλήρως αχρειάστη κίνηση, σαν σόου για το jury. Θα του το πέταγα πίσω στα μούτρα!
Τίφανι: Είναι μέσα σε όλα, είναι αστεία, φοβερά ζωντανή παρουσία… ειλικρινά με καίει ότι ήταν εξαφανισμένη για όλο το pre-merge. Η μόνη λογική εξήγηση είναι ότι κι αυτή, δυστυχώς, θα καεί από κάποιο ηλίθιο twist στην πορεία.
Έχουμε πλέον 10 παίχτες ακόμα, και 4 επεισόδια! Άρα βασικά, αν το φινάλε ξεκινήσει με 6 παίχτες, σημαίνει πως έχουμε ακόμα μόνο ένα double boot; Έχω μεγάλη περιέργεια πώς θα ξετυλιχθεί ένα τελικό, έστω σύντομο, εντελώς straightforward κομμάτι του παιχνιδιού.
Στο μεταξύ, ξεκίνησαν σύμφωνα με πληροφορίες τα γυρίσματα της 51 – αναρωτιέμαι πώς αυτό το αρχικό reception των θετικών και των αρνητικών της 50 θα έχει επηρεάσει τη δομή της 51, ή αν θα πάμε ξανά πίσω στο καρμπόν της new era. Πλζ σας ικετεύω κάντε λίγο ένα ανακάτεμα, δείτε τι κάνει το Αυστραλέζικο, μάθετε λίγη μπαλίτσα!
Previously on:
Επεισόδιο 1 — Η απολαυστική πρεμιέρα
Επεισόδιο 2 — Ο Κρίστιαν κάνει κούνια τον Τζο
Επεισόδιο 3 — Το ραπάρισμα του Τζεφ
Επεισόδιο 4 — Το ψάρεμα του Ζακ Μπράουν
Επεισόδιο 5 — Το gender bias του Survivor
Επεισόδιο 6 — Έχει ένα φεγγάρι απόψε
Επεισόδιο 7 — Όταν ο Ρίζο συμβούλεψε τον Κόουτς
Επεισόδιο 8 — Η Σιρί και οι καρύδες